Roy mag dan een plan hebben, ik moet er nog aan wennen. Omdat ik zie dat hij echt heel erg enthousiast is, beloof ik hem om het idee een kans te geven. Maar eerst heb ik tijd nodig om te wennen. Een half jaar. De afspraak is dat ik niet gepusht ga worden.

Eenmaal thuis begon de kriebel bij Roy. Iedere dag echt iedere dag zag ik dingen verdwijnen uit ons huis, iedere dag de vraag en dit en dit en dit dan? In het begin was het wel oké, dat lelijke beeldje dat al in het vorige huis eigenlijk niet paste ging weg en 20 zakken ongedragen of oude kleding gingen weg. Tot op een gegeven moment ik aangaf even niet even een paar dagen geen dozen leeg maken of kasten opruimen even stop. Het werd me gewoon even teveel. Toen ik Roy betrapte op stiekem in de gang iets weg moffelen knapte er iets. Als je nu niet stopt dan trek ik de hele stekker eruit en gaan we nergens heen! Het ging allemaal zo snel ik zag onze zorgvuldig uitgekozen spullen compleet afgekraakt worden en onze opgebouwde façade van een VT wonen huis verdampen tot een lege huls. Mijn ouders kwamen ook nog tot overmaat van ramp langs en het eerste wat mijn moeder zei was jezus wat ongezellig is het hier. Ik kon niet meer!

Na een aantal weken rust en goede gesprekken kwamen we tot de overeenkomst ik doe het huis en jij doet de schuur en we gaan eindelijk eens met de woningstichting praatten hoe het allemaal werkt. Binnen no time zaten we bij de stichting voor een informerend gesprek. We maakten kans om deel te nemen. Dat was even slikken voor mij nu werd het echt. Ik besloot door te pakken en de makelaar te bellen die ons huis ook had aangekocht. Als dat balletje maar rolde zagen we het verder wel. Toen het huis eenmaal te koop stond begonnen we ook de grote spullen weg te gooien of door te verkopen.

We hebben het huis inmiddels verkocht. Maar door de verkoop gingen ook een paar grote meubels weg met echt pijn in mijn hart onder andere de enorme kabinet kast en de hoekbank en de enorme eettafel en nog veel meer. Wat er over is gebleven is een strak scandinavisch setje meubels die goed genoeg zijn voor 2 mensen. Alleen staan ze beetje uit proportie in dit enorme huis. Maar een voordeel je kan het wel goed schoonhouden. Inmiddels zijn bijna al onze oude spullen weg en vervangen door meubels waar we allebei blij mee zijn.

Nu ik dit schrijf duurt het nog een kleine 2 weken voordat we naar een tijdelijke woning vertrekken. Onze volledige inboedel staat in 18 dozen en 7 zakken ingepakt en we kunnen niet wachten tot we eindelijk weg mogen.

Het is Roy dus gelukt mij van een maximalist te veranderen in een beginnend minimalist het heeft even geduurd en het is niet zonder slag of stoot gegaan maar ons Tiny avontuur gaat nu echt beginnen.