Onderweg naar ons Tiny House

Marina & Gideon

lezing Marina van der Wal compostwc voor tiny house

Getikt door Marina van der Wal

geplaatst op 17 augustus 2020

Terug naar de basis; dat is het uitgangspunt van ons avontuur naar een Tiny House. 
Terug naar de basis is voor ons leren dat genoeg ook echt genoeg is. En dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan.
De kers op de taart is ons logeerhuisje: gesprekken met cliënten kunnen dan verspreid over een aantal dagen plaatsvinden. Genieten van de prachtige omgeving van Den Helder én goede gesprekken! Win-win.

Klein wonen, lage kosten, weinig of geen bezit, tijd en ruimte voor dat wat we in de laatste jaren van ons werkzame leven willen doen: zorg verlenen op een persoonlijke en betrokken manier. In deze tijd hebben we de banken als enorm coöperatief ervaren bij het zoeken naar mogelijkheden bij zo’n nieuw woonconcept.

Maar, als we nu, een jaar later terugkijken, kunnen we ook niet anders zeggen dat we in dit proces ook stap voor stap verder komen te staan van het oorspronkelijke idee; geen of weinig hypotheek. Het idee over klein wonen staat nog steeds fier overeind, de financiën worden wel anders. 

Dat is geen klacht trouwens. Samen met de gemeente en de woningstichting ontdekken we gaandeweg dat we met elkaar in een project zijn gestapt waar je regelmatig ‘de bakens moet verzetten’. Dat geldt niet alleen voor ons maar voor alle ‘FalgaBuren’ die met ons in dit project gestapt zijn. Alle buren ervaren – ieder op een eigen manier – dat het niet altijd gaat zoals je gedacht of gepland had. Omdat wet- en regelgeving je ideeën doorkruist, omdat je een ander beeld had bij het ‘Tiny Leven’ of omdat bijvoorbeeld je vergunning niet zomaar afgegeven wordt of zelfs teruggetrokken tijdens de bouw. 

Wat ons betreft zijn het eigenlijk alleen de financiën die het extra spannend maken. Onze omgevingsvergunning lag ruim binnen 6 weken op de digitale deurmat. Dit tot onze grote verbazing trouwens; in ons achterhoofd hadden we rekening gehouden met veel mailverkeer heen en weer en misschien zelfs aangepaste tekeningen die ingediend zouden moeten worden. Niets van dat alles: onze architect Vincent van Leent en de constructeur Co van den Brink hebben samen geweldig werk geleverd. 

Het offertetraject is nu nog in volle gang, dat krijg je als een vergunning zo snel gegeven wordt: de tijd die je denkt te hebben om rustig te gaan rekenen wordt op een prettige manier doorkruist. 

Wat betreft die offertes zijn we blij met alle meedenkende mensen; Vincent, onze architect die over onze schouder meekijkt maar ook de aannemers die we benaderd hebben. Al heel snel komen we met elkaar tot de conclusie dat een Tiny House bouwen op veel fronten niet heel erg onder doet voor de bouw van een ‘gewoon’ huis. Als je niet uitkijkt zeker wat betreft de kosten. 

Gelukkig hoort ‘zelf aan de slag gaan’ ook bij het concept Tiny House. Al moeten veel toeleveranciers daar nog aan wennen; inmiddels zijn we wel gewend geraakt aan het ontvangen van een offerte waar ook de zaken die we zelf gaan doen nog vrolijk vermeld staan als onderdeel van de uit te voeren werkzaamheden…

En over ‘zelf aan de slag gaan’ gesproken… 

In samenspraak met de beste bibliotheek ter wereld, want die hébben ‘we’ in Den Helder gewoon, geef ik een inkijkje over onze weg van de eerste overwegingen om in een Tiny House te gaan wonen tot aan de verhuizing naar Den Helder. Dit klinkt heel kort: huis verkopen, spullen pakken en op een andere plek weer uitpakken. Onze volgers weten inmiddels dat er tussen ‘huisverkopen’ en ‘spullen pakken’ fiks is ‘ontspuld’; ruim 80% van onze huisraad is niet meegaan met de verhuisauto. 

Gelukkig maar… want tijdens de verhuizing… ging de verhuiswagen kapot!

In het volgende blog:

Ons leven in Den Helder is met het overlijden van boxer Momo verdrietig gestart. Het jaar 2020 beloofd een gelukkig jaar te worden met de komst van boxer Oele. Op 30 januari is het zover: een pup halen. We merken dat we al heel lang geen pup in huis hebben gehad en bereiden ons op het ergste voor… 

Misschien vind je deze blogs ook leuk om te lezen…

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

We zijn aan het warmlopen voor de grote finale: leven zonder aansluiting op het elektriciteitsnet. Je kunt het vergelijken met het ‘terugleveren’ van elektriciteit als je zonnepanelen hebt; wij leveren alleen niet terug maar slaan het op in batterijen voor de momenten dat de zon eventjes niet schijnt. 

Lees meer
En we hebben m weer te pakken!

En we hebben m weer te pakken!

Nee. Als ik heel eerlijk ben, zijn we deze keer minder juichend dan de eerste keer. En dat roept dan weer een volgende vraag op: hoe komt dat dan? Zijn we nu zo zeker van onze zaak of zijn we een beetje Tiny-House-bouw-moe?

Soulsearching…

Lees meer
Bye bye televisie

Bye bye televisie

Toen we de beslissing namen om de televisie niet mee te nemen naar onze ‘tussenwoning’ was ik er eigenlijk van overtuigd dat ik ook veel minder tv zou gaan kijken. De praktijk leert me inmiddels dat, als het aanbod er is, ik de gelegenheid ook gebruik…

Lees meer

1 Reactie

  1. Jan

    Wat leuk, we zijn naar de lezing geweest met de wc-pot! We hebben het er nog regelmatig over, als we in een kledingwinkel staan. We vinden dat nog steeds heel knap van je!

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ons nieuws direct in je mailbox!

Ontvang ons blog vers van de pers in je mailbox!

 

We sturen je direct een mailtje als er een nieuw blog is verschenen om je op de hoogte te houden van alle grote en kleine ontwikkelen rondom de bouw van ons Tiny House en de droom waarvoor we dit avontuur zijn aangegaan.

En natuurlijk nodigen we je tijdens de bouw én als we klaar zijn uit om te komen kijken.

We houden je op de hoogte!