Onderweg naar ons Tiny House

Marina & Gideon

Getikt door Marina van der Wal

geplaatst op 22 april 2019

Terug naar de basis; dat is het uitgangspunt van ons avontuur naar een Tiny House. 
Terug naar de basis is voor ons leren dat genoeg ook echt genoeg is. En dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan.
De kers op de taart is ons logeerhuisje: gesprekken met cliënten kunnen dan verspreid over een aantal dagen plaatsvinden. Genieten van de prachtige omgeving van Den Helder én goede gesprekken! Win-win.

Schrijven over het opruimen en wegdoen van spullen gaat vast geen drieluik worden…

En dan komt de dag waar ik al weken tegenop zie; het moment dat ik afscheid ga nemen van een stoel!‘

Het is je eigen keus, doe niet zo moeilijk’, ik zeg het zeker drie keer per dag tegen mezelf als ik naar ‘Dé Stoel’ kijk. De stoel waar ik zelf de fles nog in heb gekregen (en dat is héél erg lang geleden 🙂 ), de stoel waar ik mijn vader zo voor de geest kan halen, terwijl hij de krant leest. De stoel waarin ik mijn eigen kinderen hun flesjes heb gegeven, de stoel waar ik me in heb verscholen tijdens de grote stormen in mijn leven.

‘Hij gaat al 30 jaar met me mee, bij iedere verhuizing. Ik moet ‘m nodig laten opknappen’. Dat heb ik mezelf die afgelopen 30 jaar ook al heel vaak horen zeggen. Maar dat opknappen… het is er nooit van gekomen. Een teken aan de wand: andere zaken blijken dan toch belangrijker.

En nu is daar dus de dag: het moment waarop ik afscheid ga nemen van deze stoel. Omdat er écht geen plek is in het nieuwe huis. Terwijl ik ‘s ochtends huilend naar de groene vergane glorie kijk, realiseer ik me opeens dat ik helemaal geen afscheid van deze stoel neem. Dit verdriet gaat niet over spullen, het is verdriet om afscheid van herinneringen. Mijn vader, overleden toen ik 24 jaar was, bleef met deze stoel altijd in een hoekje van mijn leven staan. Veiligheid biedend voor de momenten dat ik even als een klein meisje weg wilde kruipen. Dertig jaar na zijn overlijden neem ik weer een beetje afscheid en realiseer ik me dat ik het écht moet doen met de herinneringen.

Terwijl Gideon de stoel over de rand van de grofvuil-bak duwt hoor ik mezelf mompelen ‘dag stoel, bedankt voor de veiligheid, ik doe het vanaf nu zelf’. Ik had me nooit bedacht dat ik mezelf dit nog eens zou horen zeggen tegen iets als een stoel. Met dank aan Marie Kondo. En wat ik niet verwachtte gebeurt: het afscheid van de stoel geeft naast weemoed ook opluchting.

Vier uur later loop ik de winkel van Coos de Wit in Alkmaar uit met onder mijn arm de Stelton thermoskan die al zo’n 20 jaar hoog op mijn verlanglijstje staat. Eén ding er uit, dan mag er (dit keer) ook één ding in: goede momenten moet je immers levend houden…

Misschien vind je deze blogs ook leuk om te lezen…

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

We zijn aan het warmlopen voor de grote finale: leven zonder aansluiting op het elektriciteitsnet. Je kunt het vergelijken met het ‘terugleveren’ van elektriciteit als je zonnepanelen hebt; wij leveren alleen niet terug maar slaan het op in batterijen voor de momenten dat de zon eventjes niet schijnt. 

Lees meer
En we hebben m weer te pakken!

En we hebben m weer te pakken!

Nee. Als ik heel eerlijk ben, zijn we deze keer minder juichend dan de eerste keer. En dat roept dan weer een volgende vraag op: hoe komt dat dan? Zijn we nu zo zeker van onze zaak of zijn we een beetje Tiny-House-bouw-moe?

Soulsearching…

Lees meer
Bye bye televisie

Bye bye televisie

Toen we de beslissing namen om de televisie niet mee te nemen naar onze ‘tussenwoning’ was ik er eigenlijk van overtuigd dat ik ook veel minder tv zou gaan kijken. De praktijk leert me inmiddels dat, als het aanbod er is, ik de gelegenheid ook gebruik…

Lees meer

1 Reactie

  1. Iekje

    Wat mooi: herinneringen blijven zolang jij blijft!

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ons nieuws direct in je mailbox!

Ontvang ons blog vers van de pers in je mailbox!

 

We sturen je direct een mailtje als er een nieuw blog is verschenen om je op de hoogte te houden van alle grote en kleine ontwikkelen rondom de bouw van ons Tiny House en de droom waarvoor we dit avontuur zijn aangegaan.

En natuurlijk nodigen we je tijdens de bouw én als we klaar zijn uit om te komen kijken.

We houden je op de hoogte!