Onderweg naar ons Tiny House

Marina & Gideon

Getikt door Marina van der Wal

geplaatst op 6 juni 2019

Terug naar de basis; dat is het uitgangspunt van ons avontuur naar een Tiny House. 
Terug naar de basis is voor ons leren dat genoeg ook echt genoeg is. En dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan.
De kers op de taart is ons logeerhuisje: gesprekken met cliënten kunnen dan verspreid over een aantal dagen plaatsvinden. Genieten van de prachtige omgeving van Den Helder én goede gesprekken! Win-win.

We zijn gestart met het leegruimen van de vliering. Sinds we daar bijna 10 vuilniszakken met oud papier gevonden hebben die we daar ‘even hadden gestald om later op te ruimen’, zie ik er niet meer zo tegenop. De kans is groot dat we heel veel spullen zullen vinden waarvan we zeggen ‘waarom hebben we dat zo lang bewaard???’

Ik zit op de rand van mijn bed en heb de eerste doos van de vliering naast me neer gezet om uit te zoeken. Liefdesbriefjes van zijn eerste vriendinnetje, met een glimlach leg ik de enveloppen op de stapel ‘bewaren’ voor de kinderen. De portemonnee met de dino, een eerste (en laatste) brilletje, tekeningen, lesboekjes van de basisschool…

Het gaat vandaag allemaal door mijn handen: de gereedschapskist-voor-kleine-jongetjes, meccano, lego, playmobile… Ik zie de vierjarige weer uitzinnig van blijdschap springen als hij ontdekt dat Sinterklaas écht die rots van Playmobile voor hem uit Spanje mee heeft genomen. Weemoedig denk ik terug aan zijn opmerking indertijd: ‘het was natuurlijk niet Sinterklaas, he mam. Het was van P. Want die snapt dat ik dat leuk vindt…’ Met verbazing zie ik hoe ze door de jaren heen hun lego Bionicals met zorg hebben opgeruimd. Het is nog steeds compleet. Waar is ooit die omslag geweest; van pietluttige speelgoed fanaat naar ongeïnteresseerde puber? En wat betekent dat dan voor een kind; doen alsof het je allemaal niet meer interesseert maar je speelgoed wél netjes opbergen omdat je een stoere kamer wilt hebben waar een beeldscherm het centrale middelpunt moet zijn?

Van boven klinkt de roep ‘wanneer ik de volgende doos kom aanpakken’. Die vliering… we hebben ook hier een complete ‘Memory Lane’ aangelegd.

De volgende doos herbergt mijn eigen speelgoed van nóg langer geleden. Voorzichtig pak ik Bella, mijn eerste pop, uit de doos. Inmiddels liggen haar armen los, het jurkje is vlekkerig en heur haren zijn een soort van klitterig hoopje plastic geworden. Bella… Zoals Dennis Storm in zijn boek ‘Weg ermee’ (aanrader!) zegt: ‘Een jas vindt het niet zonde als je hem wegdoet en een knuffelbeer, hoe lief hij ook mag kijken, heeft geen gevoel.’ Van Bella neem ik dus afscheid. Toch blijft het gruwelijke gezicht van deze pop in een vuilniszak me de hele dag bij; echt blij word ik er niet van, zeg maar.

Mijn zusje reageert op de foto: ‘Bella… die heb ik altijd al eng gevonden’. En opeens moet ik lachen. Ja! Dat kan ik me nog goed herinneren. Deze pop werkte uitstekend als buffer bovenaan de zoldertrap bij haar zusterlijke strooptochten door mijn kledingkast.

Ter plekke besluit ik om me daar de komende weken helemaal in te werpen: alle herinneringen die boven komen één voor één de ruimte te geven en er enorm van te genieten.

En soms pink ik even een traantje weg.

Misschien vind je deze blogs ook leuk om te lezen…

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

We zijn aan het warmlopen voor de grote finale: leven zonder aansluiting op het elektriciteitsnet. Je kunt het vergelijken met het ‘terugleveren’ van elektriciteit als je zonnepanelen hebt; wij leveren alleen niet terug maar slaan het op in batterijen voor de momenten dat de zon eventjes niet schijnt. 

Lees meer
En we hebben m weer te pakken!

En we hebben m weer te pakken!

Nee. Als ik heel eerlijk ben, zijn we deze keer minder juichend dan de eerste keer. En dat roept dan weer een volgende vraag op: hoe komt dat dan? Zijn we nu zo zeker van onze zaak of zijn we een beetje Tiny-House-bouw-moe?

Soulsearching…

Lees meer
Bye bye televisie

Bye bye televisie

Toen we de beslissing namen om de televisie niet mee te nemen naar onze ‘tussenwoning’ was ik er eigenlijk van overtuigd dat ik ook veel minder tv zou gaan kijken. De praktijk leert me inmiddels dat, als het aanbod er is, ik de gelegenheid ook gebruik…

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ons nieuws direct in je mailbox!

Ontvang ons blog vers van de pers in je mailbox!

 

We sturen je direct een mailtje als er een nieuw blog is verschenen om je op de hoogte te houden van alle grote en kleine ontwikkelen rondom de bouw van ons Tiny House en de droom waarvoor we dit avontuur zijn aangegaan.

En natuurlijk nodigen we je tijdens de bouw én als we klaar zijn uit om te komen kijken.

We houden je op de hoogte!