Week 1: In de versnelling

Dat boxers nieuwsgierig zijn weten we uit ervaring. Oele is geen uitzondering. Ze houdt vanaf de berg aarde alles nauwlettend in de gaten!
Twee jaar hebben we toegeleefd naar dit moment: de start van de bouw. En als het dan zo is gaat het meteen in de versnelling.

Water!

Het heeft even wat voeten in de aarde gehad om de wateraansluiting voor elkaar te krijgen; een bedrijf dat verkocht is en met andere procedures is gaan werken en wij laverend tussen de stress van de medewerkers over nieuwe procedures en protocollen.

Het probleem: wij willen graag tijdens de bouw al water hebben. Onder andere om het beton van de fundering mee te kunnen sproeien. En dan heb je een probleem als een organisatie alleen de waterput wil aanleggen als er al een huis staat…

PWN heeft de situatie gered en VRS Leidingbouw opdracht gegeven om de klus te klaren. 9 maanden heen en weer mailen werd opeens ‘in een weekje voor de bakker’. We hebben water!

Het fundament

En dan is de bouw echt gestart: een bouwer die aan het werk is en de ambtenaar van de gemeente Den Helder die even komt buurten voor hij de bewapening op een later moment op de dag goed kan komen keuren.

Het gaat allemaal gemoedelijk, de start van de bouw!

De planning is om vandaag het beton te storten, volgende week dinsdag de vloer(en) en de week daarna start het plaatsen van de wanden. Binnen drie weken hebben we een casco huis!

Romantiek in beton gegoten

Een eerste steen wordt er niet gelegd. Toch willen we deze nieuwe start van ons leven niet zo maar voorbij laten gaan. In het fundament hebben we een ‘timecapsule’ begraven. In deze capsule zitten de brieven die we elkaar hebben geschreven. Over liefde, over trouw, over er voor elkaar zijn in voor- en tegenspoed. En over onze gezamenlijke droom voor de plek waar we gaan wonen. Het was een liefdevol moment in alle hectiek om ons heen.

Laatste update

En dan nog een update: aanvankelijk was het de bedoeling dat Marina in de week van 12 juli geopereerd zou worden. Omdat er medisch gezien goed nieuws is, de tumor is zo goed als verdwenen, is er besloten om de operatie een paar weken te verzetten. Precies in de week dat de afbouw start gaat ook de operatie plaatsvinden. Het leuke: Marina kan de bouw echt meemaken. Minder leuk: ze kan bij de afbouw écht helemaal niets doen. 

We tellen onze zegening: een voorspoedige genezing!

De bouw start 21 juni!

We hebben goed nieuws: 21 juni start de bouw van ons huis! Nog nét voor ons twee jarig jubileum als heldenaren, op 15 juli aanstaande.

Wat is er veel gebeurd in deze twee jaar. En wat zijn we blij dat we in Den Helder wonen! 

Goed nieuws maar ook slecht nieuws

Het goede nieuws is natuurlijk dat we over een paar maanden écht in ons huis kunnen gaan wonen; de bouw start in week 25 (21 juni) met het leggen van het fundament, in week 29 is de bouw van het casco afgerond en dan kunnen we zelf aan de slag. En daar is alles ooit om begonnen: samen bouwen aan ons huis.

Twee jaar hebben we plannen gemaakt, geschoven met de indeling (er zijn volgens mij wel acht verschillende opstellingen van de keuken geweest, in de afgelopen anderhalf jaar) en is er geexperimenteerd met kleuren voor de verschillende muren. Dit laatste met dank aan ‘kleurengoeroe’ Marie-Gon die ons ook bij dit huis een handje heeft geholpen. Gideon hoopt nu dat het plan ook blijft zoals Marie-Gon en ik (Marina) bedacht hebben. Want dat weet je maar nooit: op het laatste moment kan het donkere night blue voor de slaapkamermuren ook zo maar het veel lichtere ‘Silence 107’ worden…

Het gaat gebeuren! Alleen… niet met Marina. 

Het slechte nieuw is dat ik (Marina) helaas niet kan meewerken bij het afbouwen van ons huis. Een paar maanden geleden is de diagnose borstkanker als een bom in ons leven ingeslagen. Inmiddels heb ik de chemobehandelingen achter de rug en staat de operatie voor 12 juli gepland. Dat is nét voor de afbouw gaat starten. Daarna volgen er nog een aantal weken dagelijks bestralingen en heb ik driewekelijks immunotherapie.

We kunnen, met al deze narigheid, gelukkig ook zeggen dat het – naar omstandigheden – goed gaat. De chemo lijkt aan te slaan en we mogen volgens de dames en heren medici hoop hebben op een goede afloop.

Alleen, moeten we daar nog even geduld voor hebben tot maart 2022.

De weken na de operatie, precies als er afgebouwd moet worden, kan ik niets doen behalve in de weg lopen. Daar heeft Gideon dus weinig aan. Uiterlijk 15 september loopt het huurcontract af voor onze antikraak. Dat is dan al verlengd uit coulance.

We moeten dus écht volgens programma werken.

sfeerbeelden huiskamer/keuken

Gideon zal de klus alleen moeten gaan klaren tenzij…

… tenzij er hulp komt van lieve mensen.

Als ik heel eerlijk ben, vind ik het lastig om deze hulp te vragen; ik heb dit bericht echt weken voor me uit geschoven. Maar soms kun je niet anders.

De hulp die we nodig hebben is onder andere voor het behangen van het huis (dat was mijn taak) en het een week later verven van deze muren.

Ook hebben we hulp nodig bij het ‘aanleggen van het elektra’ (helpen met het vasthouden en aan aangeven van buizen, spijkers en koffie). Ook al mijn taak. Er moeten nog wat wandjes geplaatst worden en deuren afgehangen. Het mopperen op scheef geslagen spijkers en meer van dat gedoe doet Gideon liever niet alleen.

Ik ben dus maar zo brutaal om deze oproep ook hier te plaatsen: vind je het leuk om mee te helpen, is voor jou onze eeuwige dank, verzorging tijdens het bouwen en later een feestje genoeg ‘betaling’?

Ben je écht handig en bereid om creatief te denken (want met de bouw van ons huis gaan er echt dingen ‘anders’, zoals bijvoorbeeld behangen over OSB platen en het schuren en lakken van ‘underlayment’ dat zichtbaar blijft. En dat allemaal omdat we het leuk en mooi vinden. Niet eens om het budget te beperken. 😉

Lijkt het je leuk om te komen helpen, één dag, een avondje of verschillende dagen? Wil je dit dan via de onderstaande knop aangeven? De periode waarin we hulp nodig hebben is van week 30 tot en met week 34; door de weeks maar ook in de weekenden.

We regelen dit op deze ‘over the top’ manier om te voorkomen dat we teveel hulp gaan krijgen en de mensen elkaar in de weg gaan lopen. En in een Tiny House gebeurt dat al snel 😉

Als je de link volgt krijg je een overzicht van klussen en data die je aan kunt klikken. Wij kunnen op onze beurt de mensen indelen.

Wil je niet meer op de hoogte gehouden worden van onze bouwperikelen? Laat dat dan weten door onderstaande knop aan te klikken. Je wordt dan uitgeschreven en we verwijderen je gegevens zoals dat hoort. 

We zijn begonnen!

Het heeft even geduurd, maar het is zover! De bouw is gestart met het graven van een kuil, die daarna weer vol is gestort met zand. Een stevige basis voor een goed fundament.

Stiekem hopen we dat we in september echt definitief in ons nieuwe huis wonen!

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

Een ontdekking én een recept!

We zijn aan het warmlopen voor de grote finale: leven zonder aansluiting op het elektriciteitsnet. Je kunt het vergelijken met het ‘terugleveren’ van elektriciteit als je zonnepanelen hebt; wij leveren alleen niet terug maar slaan het op in batterijen voor de momenten dat de zon eventjes niet schijnt. 

‘Maar… kan de elektriciteit bij jullie dan op een gegeven moment ook ‘op’ zijn?’ Het is een vraag die we regelmatig krijgen. En het antwoord is: ‘ja, de elektriciteit bij ons kan op een gegeven moment gewoon ‘op’ zijn’. En dan valt alles stil, als je hier vooraf geen rekening mee houdt. En natuurlijk gaan we er wél rekening mee houden: voor dergelijke barre tijden komt er een aggregaat. Als we naar de ervaringen van mensen kijken die al langer op deze manier leven, dan is het realistisch dat er per jaar 2 maanden zijn waar we af en toe een beroep op deze techniek moeten doen. 

Oefenen: wel de lusten, niet de lasten

Het leuke van oefenen is dat je wel de lusten hebt van al je inzet en niet geconfronteerd wordt met de momenten dat het allemaal niet zo goed lukt. En nog leuker is dat je binnen een paar weken gewend bent aan de nieuwe manier van leven en het je geen enkele moeite kost om je energieverbruik in te perken. De basis is: is dit echt nodig? Héb ik dit apparaat werkelijk nodig? 

Tijdens het koken heb ik pas geleden ontdekt dat gemak, want daar voorziet elektriciteit natuurlijk in, niet altijd écht gemak is. Kom mee naar de keuken en ik leg het je uit!

We eten zeewolf met een krokant korstje. En ja, dat is net zo lekker als je nu denkt. Dat is dus alvast een aanrader. Voor het krokante korstje vraagt het recept om 50 gram grof gemalen hazelnoten. Een eitje: daar heb je een keukenmachine voor… Niet dus!

Hij is er nog wel

Nou ja, we hébben die keukenmachine wel maar we proberen ‘m zo min mogelijk in te zetten vanwege… het gebruik van elektriciteit. Kan het ook anders? Als het antwoord op die vraag ‘ja!’ is, dan doen we het ook anders. Zo ook bij de voorbereidingen voor dit recept. Grof gehakte hazelnoten die ik anderhalf jaar geleden onmiddellijk in de klaarstaande keukenmachine zou laten rondrazen worden nu in een keukendoek, een schone!, met een hamer grof gehakt. Voor dit blog heb ik de tijd voor het hakken ook even bijgehouden. Want: hoe erg ga ik terug in de tijd, ben ik nog maar een fractie verwijderd van het stenen tijdperk als ik het gemak van onze keukenmachine niet inzet? 

Tijd

Het ‘malen’ van de hazelnoten heeft me 3 minuten gekost. En een boel lol opgeleverd; het is grappig om met een hamer op een keukendoek te slaan. Het is ook een stuk rustiger trouwens want het malen in een machine maakt fikse herrie. Als ik de keukendoek buiten uit sla zijn de vogeltjes blij met me en ontdek ik dat deze nog schoon genoeg is om te gebruiken voor het afdrogen van de afwas, later op de avond.

Het schoonmaken van de machine, het afwassen van de messen van de keukenmachine, de kom en de deksel zouden zeker méér dan 3 minuten in beslag hebben genomen.

Het gevoel van gemak zit dus vooral in mijn hoofd. En dat is een mooie bijvangst: in de gaten krijgen dat ‘gemak’ niet altijd écht gemak is. En dat ‘minder’ zo maar ‘meer’ kan zijn!

 

Zeewolf met een krokant korstje

Recept voor 2 personen

Uit: Echt Eten van Pascale Naessens

2 zeewolffilets (tarbot of kabeljauw kan ook)

1 spitskool

zwarte peper

flink stuk roomboter

glaasje water

witte balsamicoazijn

sojasaus

 

Voor het korstje:

50 gram grof platgeslagen hazelnoten

2 eetlepels olijfolie

peper

zout

2 eetlepels mosterd

10 gram fijn gesneden krulpeterselie 

1 fijngesneden knoflookteentje

 

Verwarm de oven op 180 graden.

Van de spitskool snijd je twee ‘plakken’ van 2 cm. Zorg er voor dat je de steel mee snijdt; deze houdt de bladeren bij elkaar. Wat er overblijft is voor de kippen.

Wees niet zuinig met de boter, die je, samen met het water, laat smelten in een grote pan. Je bakt de spitskool hier in aan met de aangesneden kant naar beneden. Kruid met peper, zet de warmtebron laag en doe de deksel op de pan. Laat de spitskool lekker stoven.

Meng de hazelnoten, mosterd, olie, peterselie en de knoflook door elkaar en kruid met peper en zout.

Leg de visfilets in een ovenschaal en lepel het notenmengsel op de vis. Het is niet erg als er een beetje notenmengsel naast de vis belandt. 

Zet de vis 15 – 20 minuten in de oven.

Ondertussen gaart de spitskool en je checkt of deze daadwerkelijk gaar is door in de stam te prikken. Als dit zover is giet je een scheut van de balsamicoazijn en sojasaus in de pan en laat je alles nog even een minuutje doorkoken. 

En dan nu het leukste onderdeel:

Leg op ieder bord een plak spitskool en leg hier bovenop de vis. 

Stuur even een foto van jouw culinaire schilderijtje! 

En we hebben m weer te pakken!

Ben je een tweede keer net zo blij met je vergunning als de eerste keer?

Nee. Als ik heel eerlijk ben, zijn we deze keer minder juichend dan de eerste keer. En dat roept dan weer een volgende vraag op: hoe komt dat dan? Zijn we nu zo zeker van onze zaak of zijn we een beetje Tiny-House-bouw-moe?

Soulsearching…

Moe zijn we allebei. En daarin zijn we natuurlijk niet de enigen: we leven met elkaar in een spannende tijd waarbij je continu alert bent: wel of niet naar buiten, is dat friemeltje in mijn neus een beginnende verkoudheid of – oh help! – zou het corona zijn? Dat het gewoon een friemeltje zou kunnen zijn, dat komt dan niet eens in je op. Zo word je vanzelf moe… 

 

Moe van het proces

En als ik eerlijk ben, dan moet ik ook toegeven dat ik moe wordt van de duur van het hele proces. 

Van het incasseren van teleurstellingen en je daarna ook weer herpakken. En naast moe word ik er vooral ongeduldig van: hup jongens, aanpakken, dooooorrrrrrr! Wij hebben het voorrecht om mensen om ons heen te hebben die houden van het standje ‘dooooorrrr!’; de bouwer denkt mee hoe hij de processen die versneld kúnnen worden ook daadwerkelijk kan versnellen. 

 

We zijn natuurlijk blij

Feit blijft dat we blij zijn met de vergunning. Met het opnieuw indienen van de tekeningen zijn er ook een aantal aanpassingen doorgevoerd waarvan we denken dat ze handiger zijn. Wat dat betreft is het hebben van tijd, want dat heb je als je steeds moet wachten, in ons voordeel. Tijdens gesprekken met deze en gene hebben we veel tips gekregen die we de tweede ronde mee hebben kunnen nemen in de aangepaste tekeningen. 

Voor de tweede keer tellen we de dagen waarop de vergunning onherroepelijk is. Dat duurt zes weken. De vorige keer is er door niemand ‘beroep aangetekend’ dus we gunnen onszelf het optimisme om te denken dat dit deze keer ook niet gaat gebeuren. Mocht je nu denken ‘ik weet een grap…’ Doe maar niet! 

 

Kerstkaarten 

Tegelijkertijd met de vergunning hebben we ook de straatnaam toegekend gekregen; je kunt vanaf volgend jaar de kerstkaarten naar Markpad 3, 1784 GS, Den Helder sturen. 

Wat écht leuk is, is het dat je een afbeelding krijgt van je huis ten opzichte van de plek waar buren gaan bouwen. Als dat tenminste al bekend is. En bij ons is dat het geval. De buren van nummer 1 hebben hun vergunning ook binnen en zo zie je op papier een project wat alleen nog als plan in de lucht hangt steeds iets meer gestalte krijgen. 

Nu is het wachten dus op de 6 weken bezwaartermijn. In de wetenschap dat er nog een termijn gaat komen voor de constructietekening. Als dat geregeld is kunnen we écht gaan bouwen. Wat al wel kan is het aanvragen van water. Want ook die aanvraag kost tijd. Net zoals het aanvragen van internet. ‘Reken op 17 weken’. 

Bouwen is plannen. 

 

Bye bye televisie

Toen we de beslissing namen om de televisie niet mee te nemen naar onze ‘tussenwoning’ was ik er eigenlijk van overtuigd dat ik ook veel minder tv zou gaan kijken. De praktijk leert me inmiddels dat, als het aanbod er is, ik de gelegenheid ook gebruik; we kijken het NOS nieuws, Eén Vandaag, Op1, BinnensteBuiten (aanrader!), Weer verliefd op je huis, De grote tuin verbouwing, De grote verbouwing Australië en ja, er wordt bij ons ook gezapt. ‘Geen televisie meer in huis’ betekent duidelijk niet dat je ook daadwerkelijk geen televisieprogramma’s meer kijkt. Lang leve het speciale kijk-abonnement via internet!

Zwaarder geschut

Ik ben er niet trots op; je tijd verdoen aan ‘kassie kijken’ stond in de top drie van gedrag waar ik, met de verhuizing naar ons Tiny House, definitief afscheid van wilde nemen. Het is me niet gelukt.

Nu, na anderhalf jaar, is het besef gekomen dat er zwaarder geschut in stelling gebracht moet worden om dit gedrag te veranderen; we verhuizen naar XS4All, een provider die een abonnement zónder televisiezenders aanbiedt. Echt alleen internet. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik wel blij ben dat we nog naar de NPO-zenders kunnen kijken, via de gratis NPO-website.

En als ik dan toch bezig ben met ‘eerlijk zijn’ moet ik natuurlijk ook toegeven dat deze verhuizing in eerste instantie helemaal niet begonnen is om het tv kijken terug te dringen maar vooral ingegeven wordt door het bizar instabiele internet via Ziggo. We verhuizen van het ‘coax-stenen-kruik-tijdperk’ naar een zoveel moderner ‘koper-binnenkort-aan-vervanging-toe’-abonnement van XS4All. Gered door de techniek.

Geen abonnement meer hebben is helemaal van deze tijd

Met het loswrikken van een televisie-abonnement gedragen we ons opeens enorm hip; steeds meer jongeren zeggen het traditionele abonnement vaarwel om alleen nog maar gebruik te maken van streaming diensten om zo alleen nog de programma’s te kunnen zien waar ze echt naar willen kijken. Heel sneu voor de NPO: de praktijk leert dat er steeds minder programma’s de moeite waard gevonden worden door jongeren. En nu nemen wij oudjes dus ook afscheid…

14 dagen op proef

De televisie-loze periode waarin we gaan kijken of en hoe dit allemaal bevalt, duurt bij ons 14 dagen. Dat is precies de tijd die iedereen krijgt om een abonnement van XS4All uit te proberen.

Ik heb alvast een stapel boeken klaargelegd om te lezen. Ik denk dat ik maar begin met het boek ‘Superverslavend’ van Adam Alter. Die gaat ons dan helpen met de volgende horde: YouTube…

Wil je televisie-abonnement-loos door het leven gaan en tegelijkertijd de mogelijkheid van tv kijken blijven houden? Dan is een internet-abonnement van XS4All, gecombineerd met een abonnement van NLZiet een optie; de Nederlandse Publieke Omroep heeft samen met de commerciële zenders de handen in één geslagen: voor € 7,95 per maand kijk je niet alleen naar NPO 1,2 en 3 maar ook de zenders van RTL, SBS/Talpa kun je voor dit bedrag blijven kijken.

Je gelooft het vast niet, maar bovenstaande info is niet eens gesponsord. Meer informatie vind je ook in dit artikel.

Ik hou je op de hoogte van onze kijkers-ontwennings-verschijnselen!