De tijd gaat snel

Er is de afgelopen maanden veel gebeurd; we hebben gebouwd aan een huis en aan Marina’s gezondheid én we zijn inmiddels verhuisd. Het huis is binnen en aan de buitenkant nog niet helemaal af, maar sinds kort is er wel een werkplek. Hoog tijd voor een update dus!  

 

De bouw

We gaan even terug in de tijd, naar eind juli van dit jaar.

Verspreid over een aantal weken heeft de bouw niet meer dan vijf dagen in beslag genomen. Tenminste, het wind- en waterdicht maken van het huis. We hebben samen met onze (aanstaande) Falgaburen en de bouwer met pannenbier geproost op het soepele verloop. Niet heel snel hierna zijn de zonnepanelen geplaatst en heeft Marina er een nieuwe hobby bij: het bekijken van het percentage elektriciteit in de batterijen. Hoogzomer is het natuurlijk een feestje: batterijen die al halverwege de ochtend vol geladen zijn. Inmiddels zijn we hoog en breed in de herfst beland en merk je dat het licht minder kracht heeft; we staan nu te juichen als de batterijen aan het eind van de dag 95% volgeladen zijn. Gelukkig gebeurt dit nog bijna iedere dag.

 

Voor het afbouwen van de binnenkant van het huis hebben we hulp van heel veel lieve vrienden en bekenden gekregen. Even leek het er op dat we in de knel zouden komen door het opheffen van de lockdown: voor een aantal mensen was het kiezen tussen thuisblijven (en ons helpen) of op vakantie gaan geen lastige keuze; vakantie! Gelukkig hebben we de deadline gehaald: sinds 1 oktober wonen we ook echt in ons Tiny House! 

 

Eind juni en eind oktober… Een wereld van verschil!

Alsof we zo maar ergens zijn gepland; het huis lijkt een ingepakt cadeautje. Er zijn ook mensen geweest die gevraagd hebben wanneer de verpakking er af zou gaan. Het was even wennen dat deze ‘verpakking’ juist zo belangrijk is; de folie, gaat ons huis droog houden.

We hebben mensen ook gerust kunnen stellen: op een dag wordt de gevel bekleed met zwart, zweeds rabat. En dat is natuurlijk een beter gezicht!

Net een echt huis!

Dat is wat we bijna iedere gast horen zeggen, bij het binnenstappen; ons Tiny House is bijna net een echt huis. 

En dan leggen we het nog maar een keer uit: een Tiny House ís ook een echty huis: we voldoen aan alle eisen die de wet- en regelgeving stellen voor de bouw van een huis.

De volgende keer…

Een groot cadeau: hovenier Martin Stuger van het programma BinnensteBuiten (dagleijks NPO2, rond 19.00 uur) is een dag bij ons aan het werk geweest.

Het was een feestje, deze dag!

In plaats van een complete woestenij lopen we nu het verlengde van ons huis in, als we de deur uit gaan. We hebben een grote mensen tuin!

Week 1: In de versnelling

Dat boxers nieuwsgierig zijn weten we uit ervaring. Oele is geen uitzondering. Ze houdt vanaf de berg aarde alles nauwlettend in de gaten!
Twee jaar hebben we toegeleefd naar dit moment: de start van de bouw. En als het dan zo is gaat het meteen in de versnelling.

Water!

Het heeft even wat voeten in de aarde gehad om de wateraansluiting voor elkaar te krijgen; een bedrijf dat verkocht is en met andere procedures is gaan werken en wij laverend tussen de stress van de medewerkers over nieuwe procedures en protocollen.

Het probleem: wij willen graag tijdens de bouw al water hebben. Onder andere om het beton van de fundering mee te kunnen sproeien. En dan heb je een probleem als een organisatie alleen de waterput wil aanleggen als er al een huis staat…

PWN heeft de situatie gered en VRS Leidingbouw opdracht gegeven om de klus te klaren. 9 maanden heen en weer mailen werd opeens ‘in een weekje voor de bakker’. We hebben water!

Het fundament

En dan is de bouw echt gestart: een bouwer die aan het werk is en de ambtenaar van de gemeente Den Helder die even komt buurten voor hij de bewapening op een later moment op de dag goed kan komen keuren.

Het gaat allemaal gemoedelijk, de start van de bouw!

De planning is om vandaag het beton te storten, volgende week dinsdag de vloer(en) en de week daarna start het plaatsen van de wanden. Binnen drie weken hebben we een casco huis!

Romantiek in beton gegoten

Een eerste steen wordt er niet gelegd. Toch willen we deze nieuwe start van ons leven niet zo maar voorbij laten gaan. In het fundament hebben we een ‘timecapsule’ begraven. In deze capsule zitten de brieven die we elkaar hebben geschreven. Over liefde, over trouw, over er voor elkaar zijn in voor- en tegenspoed. En over onze gezamenlijke droom voor de plek waar we gaan wonen. Het was een liefdevol moment in alle hectiek om ons heen.

Laatste update

En dan nog een update: aanvankelijk was het de bedoeling dat Marina in de week van 12 juli geopereerd zou worden. Omdat er medisch gezien goed nieuws is, de tumor is zo goed als verdwenen, is er besloten om de operatie een paar weken te verzetten. Precies in de week dat de afbouw start gaat ook de operatie plaatsvinden. Het leuke: Marina kan de bouw echt meemaken. Minder leuk: ze kan bij de afbouw écht helemaal niets doen. 

We tellen onze zegening: een voorspoedige genezing!

De bouw start 21 juni!

We hebben goed nieuws: 21 juni start de bouw van ons huis! Nog nét voor ons twee jarig jubileum als heldenaren, op 15 juli aanstaande.

Wat is er veel gebeurd in deze twee jaar. En wat zijn we blij dat we in Den Helder wonen! 

Goed nieuws maar ook slecht nieuws

Het goede nieuws is natuurlijk dat we over een paar maanden écht in ons huis kunnen gaan wonen; de bouw start in week 25 (21 juni) met het leggen van het fundament, in week 29 is de bouw van het casco afgerond en dan kunnen we zelf aan de slag. En daar is alles ooit om begonnen: samen bouwen aan ons huis.

Twee jaar hebben we plannen gemaakt, geschoven met de indeling (er zijn volgens mij wel acht verschillende opstellingen van de keuken geweest, in de afgelopen anderhalf jaar) en is er geexperimenteerd met kleuren voor de verschillende muren. Dit laatste met dank aan ‘kleurengoeroe’ Marie-Gon die ons ook bij dit huis een handje heeft geholpen. Gideon hoopt nu dat het plan ook blijft zoals Marie-Gon en ik (Marina) bedacht hebben. Want dat weet je maar nooit: op het laatste moment kan het donkere night blue voor de slaapkamermuren ook zo maar het veel lichtere ‘Silence 107’ worden…

Het gaat gebeuren! Alleen… niet met Marina. 

Het slechte nieuw is dat ik (Marina) helaas niet kan meewerken bij het afbouwen van ons huis. Een paar maanden geleden is de diagnose borstkanker als een bom in ons leven ingeslagen. Inmiddels heb ik de chemobehandelingen achter de rug en staat de operatie voor 12 juli gepland. Dat is nét voor de afbouw gaat starten. Daarna volgen er nog een aantal weken dagelijks bestralingen en heb ik driewekelijks immunotherapie.

We kunnen, met al deze narigheid, gelukkig ook zeggen dat het – naar omstandigheden – goed gaat. De chemo lijkt aan te slaan en we mogen volgens de dames en heren medici hoop hebben op een goede afloop.

Alleen, moeten we daar nog even geduld voor hebben tot maart 2022.

De weken na de operatie, precies als er afgebouwd moet worden, kan ik niets doen behalve in de weg lopen. Daar heeft Gideon dus weinig aan. Uiterlijk 15 september loopt het huurcontract af voor onze antikraak. Dat is dan al verlengd uit coulance.

We moeten dus écht volgens programma werken.

sfeerbeelden huiskamer/keuken

Gideon zal de klus alleen moeten gaan klaren tenzij…

… tenzij er hulp komt van lieve mensen.

Als ik heel eerlijk ben, vind ik het lastig om deze hulp te vragen; ik heb dit bericht echt weken voor me uit geschoven. Maar soms kun je niet anders.

De hulp die we nodig hebben is onder andere voor het behangen van het huis (dat was mijn taak) en het een week later verven van deze muren.

Ook hebben we hulp nodig bij het ‘aanleggen van het elektra’ (helpen met het vasthouden en aan aangeven van buizen, spijkers en koffie). Ook al mijn taak. Er moeten nog wat wandjes geplaatst worden en deuren afgehangen. Het mopperen op scheef geslagen spijkers en meer van dat gedoe doet Gideon liever niet alleen.

Ik ben dus maar zo brutaal om deze oproep ook hier te plaatsen: vind je het leuk om mee te helpen, is voor jou onze eeuwige dank, verzorging tijdens het bouwen en later een feestje genoeg ‘betaling’?

Ben je écht handig en bereid om creatief te denken (want met de bouw van ons huis gaan er echt dingen ‘anders’, zoals bijvoorbeeld behangen over OSB platen en het schuren en lakken van ‘underlayment’ dat zichtbaar blijft. En dat allemaal omdat we het leuk en mooi vinden. Niet eens om het budget te beperken. 😉

Lijkt het je leuk om te komen helpen, één dag, een avondje of verschillende dagen? Wil je dit dan via de onderstaande knop aangeven? De periode waarin we hulp nodig hebben is van week 30 tot en met week 34; door de weeks maar ook in de weekenden.

We regelen dit op deze ‘over the top’ manier om te voorkomen dat we teveel hulp gaan krijgen en de mensen elkaar in de weg gaan lopen. En in een Tiny House gebeurt dat al snel 😉

Als je de link volgt krijg je een overzicht van klussen en data die je aan kunt klikken. Wij kunnen op onze beurt de mensen indelen.

Wil je niet meer op de hoogte gehouden worden van onze bouwperikelen? Laat dat dan weten door onderstaande knop aan te klikken. Je wordt dan uitgeschreven en we verwijderen je gegevens zoals dat hoort. 

We zijn begonnen!

Het heeft even geduurd, maar het is zover! De bouw is gestart met het graven van een kuil, die daarna weer vol is gestort met zand. Een stevige basis voor een goed fundament.

Stiekem hopen we dat we in september echt definitief in ons nieuwe huis wonen!

Wat je van zeewolf met een krokant korstje kunt leren

Een ontdekking én een recept!

We zijn aan het warmlopen voor de grote finale: leven zonder aansluiting op het elektriciteitsnet. Je kunt het vergelijken met het ‘terugleveren’ van elektriciteit als je zonnepanelen hebt; wij leveren alleen niet terug maar slaan het op in batterijen voor de momenten dat de zon eventjes niet schijnt. 

‘Maar… kan de elektriciteit bij jullie dan op een gegeven moment ook ‘op’ zijn?’ Het is een vraag die we regelmatig krijgen. En het antwoord is: ‘ja, de elektriciteit bij ons kan op een gegeven moment gewoon ‘op’ zijn’. En dan valt alles stil, als je hier vooraf geen rekening mee houdt. En natuurlijk gaan we er wél rekening mee houden: voor dergelijke barre tijden komt er een aggregaat. Als we naar de ervaringen van mensen kijken die al langer op deze manier leven, dan is het realistisch dat er per jaar 2 maanden zijn waar we af en toe een beroep op deze techniek moeten doen. 

Oefenen: wel de lusten, niet de lasten

Het leuke van oefenen is dat je wel de lusten hebt van al je inzet en niet geconfronteerd wordt met de momenten dat het allemaal niet zo goed lukt. En nog leuker is dat je binnen een paar weken gewend bent aan de nieuwe manier van leven en het je geen enkele moeite kost om je energieverbruik in te perken. De basis is: is dit echt nodig? Héb ik dit apparaat werkelijk nodig? 

Tijdens het koken heb ik pas geleden ontdekt dat gemak, want daar voorziet elektriciteit natuurlijk in, niet altijd écht gemak is. Kom mee naar de keuken en ik leg het je uit!

We eten zeewolf met een krokant korstje. En ja, dat is net zo lekker als je nu denkt. Dat is dus alvast een aanrader. Voor het krokante korstje vraagt het recept om 50 gram grof gemalen hazelnoten. Een eitje: daar heb je een keukenmachine voor… Niet dus!

Hij is er nog wel

Nou ja, we hébben die keukenmachine wel maar we proberen ‘m zo min mogelijk in te zetten vanwege… het gebruik van elektriciteit. Kan het ook anders? Als het antwoord op die vraag ‘ja!’ is, dan doen we het ook anders. Zo ook bij de voorbereidingen voor dit recept. Grof gehakte hazelnoten die ik anderhalf jaar geleden onmiddellijk in de klaarstaande keukenmachine zou laten rondrazen worden nu in een keukendoek, een schone!, met een hamer grof gehakt. Voor dit blog heb ik de tijd voor het hakken ook even bijgehouden. Want: hoe erg ga ik terug in de tijd, ben ik nog maar een fractie verwijderd van het stenen tijdperk als ik het gemak van onze keukenmachine niet inzet? 

Tijd

Het ‘malen’ van de hazelnoten heeft me 3 minuten gekost. En een boel lol opgeleverd; het is grappig om met een hamer op een keukendoek te slaan. Het is ook een stuk rustiger trouwens want het malen in een machine maakt fikse herrie. Als ik de keukendoek buiten uit sla zijn de vogeltjes blij met me en ontdek ik dat deze nog schoon genoeg is om te gebruiken voor het afdrogen van de afwas, later op de avond.

Het schoonmaken van de machine, het afwassen van de messen van de keukenmachine, de kom en de deksel zouden zeker méér dan 3 minuten in beslag hebben genomen.

Het gevoel van gemak zit dus vooral in mijn hoofd. En dat is een mooie bijvangst: in de gaten krijgen dat ‘gemak’ niet altijd écht gemak is. En dat ‘minder’ zo maar ‘meer’ kan zijn!

 

Zeewolf met een krokant korstje

Recept voor 2 personen

Uit: Echt Eten van Pascale Naessens

2 zeewolffilets (tarbot of kabeljauw kan ook)

1 spitskool

zwarte peper

flink stuk roomboter

glaasje water

witte balsamicoazijn

sojasaus

 

Voor het korstje:

50 gram grof platgeslagen hazelnoten

2 eetlepels olijfolie

peper

zout

2 eetlepels mosterd

10 gram fijn gesneden krulpeterselie 

1 fijngesneden knoflookteentje

 

Verwarm de oven op 180 graden.

Van de spitskool snijd je twee ‘plakken’ van 2 cm. Zorg er voor dat je de steel mee snijdt; deze houdt de bladeren bij elkaar. Wat er overblijft is voor de kippen.

Wees niet zuinig met de boter, die je, samen met het water, laat smelten in een grote pan. Je bakt de spitskool hier in aan met de aangesneden kant naar beneden. Kruid met peper, zet de warmtebron laag en doe de deksel op de pan. Laat de spitskool lekker stoven.

Meng de hazelnoten, mosterd, olie, peterselie en de knoflook door elkaar en kruid met peper en zout.

Leg de visfilets in een ovenschaal en lepel het notenmengsel op de vis. Het is niet erg als er een beetje notenmengsel naast de vis belandt. 

Zet de vis 15 – 20 minuten in de oven.

Ondertussen gaart de spitskool en je checkt of deze daadwerkelijk gaar is door in de stam te prikken. Als dit zover is giet je een scheut van de balsamicoazijn en sojasaus in de pan en laat je alles nog even een minuutje doorkoken. 

En dan nu het leukste onderdeel:

Leg op ieder bord een plak spitskool en leg hier bovenop de vis. 

Stuur even een foto van jouw culinaire schilderijtje!